Na een werkzaam leven in Nijmegen aan de Hogeschool Arnhem Nijmegen is Jan in 2003 met vervroegd pensioen gegaan om samen met zijn Moy zijn verdere leven in Thailand door te brengen.

Stilzitten lag niet zijn aard. Jan en Moy openden, na een bouwperiode van een jaar, Awana House in Chiang Mai. Hij kon trots zijn op het resultaat. Binnen twee jaar werd hij vermeld in de beroemde reisgids The Lonely Planet. Ook door mond-op-mond reclame was hun guesthouse al snel bekend als een gezellig en door gasten zeer gewaardeerd guesthouse.

Jan genoot van zijn gasten in het guesthouse. Het gebeuren daar gaf hij, samen met Moy, een zeer persoonlijke noot. Een goed gastheer was hij, begroette alle gasten, was geïnteresseerd in wie ze waren en onderzocht wat hij voor ze kon betekenen. Hij organiseerde privé tours door vooral Noord Thailand en wist daar zijn speciale ‘touch’ aan te geven die zeer gewaardeerd werd. De enthousiaste reacties van over de hele wereld en de binding die hij daarna hield met deze mensen, onderstrepen dat.

In 2005 werd Jan ziek. De eerste tijd dacht hij en iedereen om hem heen dat het goed zou komen, maar eind 2006 werd duidelijk dat de ziekte ongeneeslijk was. Maar hij heeft nooit opgegeven en bleef positief. Half april 2007, heeft hij, zeer tot zijn verdriet, de supervisie over het guesthouse uit handen moeten geven. Hij had er geen energie meer voor.

Toen besloot hij ook dat hij de laatste maanden van zijn leven in Nederland wilde doorbrengen. Eigenlijk wilde hij niet weg uit zijn geliefde Thailand, maar de Nederlandse sentimenten overwonnen toch. Een week na zijn uitgebreid gevierde laatste verjaardag is hij  naar Nederland vertrokken.  

Het heeft niet lang meer mogen duren in Nederland. Jan was op en heeft nu de rust bereikt zonder dat hij al te zeer pijn heeft geleden.
Het is goed zo, zei hij.

Moy en zijn twee kinderen, Fang en Daniël, zullen verder moeten zonder hun Tirak en pappa.